‘Je bent een mozaïek van iedereen’
‘Je bent een mozaïek van iedereen die je ooit ontmoet hebt in jouw leven’
Die zin las ik laatst en liet me even nadenken.
Elk najaar eten we appeltaart volgens het recept van mijn opa. Nu gemaakt door mijn vader en omgedoopt tot Flappeltaart.
Mijn lievelingskleur is paars. Dezelfde lievelingskleur als die van mijn oma.
Als ik een dier zie, elk dier maakt niet uit wat voor dier, dan wordt ik altijd ontzettend enthousiast en hyper. Iets wat ik overduidelijk van mijn moeder heb.
In de ochtend als ik in de trein zit dan denk ik na over waar ik dankbaar voor ben in mijn leven. Een gewoonte die ik van mijn man heb geleerd om toe te passen in mijn dagelijks ritme en wat elke dag vreugde brengt.
Er is op elk moment van elke dag wel een ‘Friends quote’ ergens op toe te passen. De serie die ik op dvd grijs gekeken heb samen met mijn zus. (Could this weather BE anymore annoying???)
Onze tuin staat vol met rozenstruiken, de lievelingsbloem van zowel mijn tante als nu ook die van mij.
Zwitserland is mijn lievelingsland en favoriete vakantiebestemming. Het land waar wij met onze ‘inner circle’ al van kinds af aan elke 2 jaar naartoe gingen.
Maar ook, door de scheiding van mijn ex-man heb ik mijn stem leren gebruiken en altijd te kiezen voor jezelf en jouw geluk. Een vervelende periode, maar zo waardevol qua levenslessen.
Iedereen in jouw leven laat kleine stukjes van zichzelf achter die uiteindelijk bijdragen tot wie jij vandaag de dag bent. En als je op die manier naar de mensen in jouw leven kijkt. Hoe kort of hoe lang ze ook in jouw leven zijn geweest. Hoe vervelend of hoe mooi die tijd met hen ook is/was. Hoe dankbaar ben je dan dat zij op jouw pad zijn gekomen?